Ff de stand van zaken bijwerken. Het inmiddels weer een tijd geleden. Het leukste nieuws van dit jaar, was toch wel dat ik een vast contract gekregen heb. Joehoe!! Ik was er huiverig over omdat het zo lang duurde en dacht echt dat het feit dat ik ziek ben geweest, hier invloed op had. Maar ik functioneer prima en heb zelf headhunters op mijn dak gekregen… (dat zijn grof gezegd, mensen die werknemers bij andere bedrijven proberen over te halen om voor hun te komen werken). Voetballen doen we ook nog steeds. We zijn weer kampioen geworden en dit keer heb ik het hele seizoen gespeeld. Vorig jaar dachten we ng dat het voetballen over en uit was voor mij, maar met goede fysiotherapie heb ik totaal geen last meer van mijn knie en voetbal ik vrij uit. Verder doen we nog mountainbiken, al heb ik er wel een lange tijd uit gelegen. Sowieso tijdens de fysiotherapie. Anders zou ik mijn helende knie overbelasten, omdat ik ook nog deed voetballen. Vlak daarna heb ik mijn linkerpols zwaargekneusd en heb ik 10 weken rust moeten houden. Omdat ie al eerder een keer gebroken en het vaker gekneusd is geweest, duurde de genezing langer dan normaal. (Normaal is ca. 6 weken)

De controles gaan intussen ook gewoon door. En deze zijn tot op heden positief uitgevallen. Hopelijk blijft dat ook zo en voor altijd het liefst. Ik hoef pas over 5 jaar weer bij Dr. Poortmans te komen. Intussen kom ik ieder half jaar bij Dr. van Esser. Tussen de controles door, is de onzekerheid en angst het ergste. Wanneer je ergens langere tijd last van heb, dat ik were wat angstig ben en dan niet kan wachten tot de volgende controle.

We hebben nog geen woning gevonden, maar hopelijk gaat het dit jaar wel gebeuren. Het wordt dan wel een heel druk jaar, want ik zit bovendien in mijn laatste jaar op Avans. In dat jaar heb ik een landelijk tentamen Accountancy, moet ik een scriptie schrijven en moet bovendien nog 4 vakken afronden. Tja, een woning is heel leuk, maar met al deze drukte….? Ach, we wachten gewoon af. Geduld wordt beloond zeggen ze weleens.

Het is ook alweer ruim een jaar geleden dat mijn vriendje is overleden, maar tot op heden heb nog geen nieuw kameraad. Ik heb wel een hele lieve Beagle gevonden, maar mijn ouders zijn huiverig en hebben liever geen hond meer in huis. Hoewel ik me dan toch wat gelukkiger zal voelen. Ik moet tenslotte iets of iemand hebben om voor te kunnen zorgen. (Neem dan een goudvis, zeggen sommige mensen. Nee, Stomkop!!! Daar kun je verder toch weinig mee doen)

Mja, verder is er ook alweer een nieuwe………… Auto!!! Een spiksplinternieuwe Toyota Aygo (net als de vorige) Maar deze is felblauw en heeft veel meer opties. Ik ging eigenlijk kijken voor een Hybride Toyota Auris, maar die was iets te duur voor mijn budget. Dus dan wachten we maar een paar jaar. Heb toen wel een testrit mogen maken in een Toyota Prius (ook Hybride). Die reed GODDELIJK!! Heerlijk gewoon. Stil en simpel. Toen wist ik zeker dat ik wilde wachten op een Auris.

Verder heb ik ook besloten om geen vlees meer te eten en ben ik pescotarier geworden. (eet geen vlees, wel vis) Vis is wel belangrijk om te blijven eten, wanwege de vetten en vitamines die in vis zitten. Met mijn ziekte achter de kiezen, is het belangrijk dta ik dat wel blijf eten. Het vlees is ook belangrijk (vron van vitamine B12), maar deze vervang ik door Tivall en Valles gerechten, waarbij extra vintamine B12 is toegevoegd. Risotto met Tofu smaakt ook lekker.

Nou, iedereen weer voorzien van info. Zal es kijken of ik wat meer tijd kan vrijmaken. Till we meet again!!

27 juli 2011 is a post from Maricja.

Ik bekijk alles positief. Ik ben hierdoor sterker geworden. Ik ben nergens bang voor, maar nog wel voorzichtig. Misschien gaat het een beetje ver, maar zoek naar stoffen die schadelijk zijn en kanker kunnen veroorzaken. Ik weet er al een paas, dus wanneer ik een nieuw merk van iets moet halen, kijk ik eerst naar de ingredienten. Men vindt het soms overdreven. I donxb4t give a sh*t about their opinion. Alle kansen op kanker die ik kan verkleinen, doe ik ook. Mijn ouders zien het bijvoorbeeld aan mijn eetgedrag. Ik eet nu nog weinig vlees.Tegenwoordig hoor je zoveel verhalen over die dierenziektes, dat ik de tel gewoon kwijt ben. Dan weer vogelgriep, dan weer Q-koorts, varkens die vol met antibiotica worden gespoten e.d. Spinazierondo's zijn ook erg lekker hoor. Mja, ieder zijn leven.

Ik heb gelukkig ook nieuwe mensen en nieuwe vrienden er voor teruggekeken. Zij zijn de enige die een nieuwe Maricja meemaken. Ik denk nu heel anders over het leven. Het kan voor je het weet zomaar allemaal voorbij zijn, dus geniet ik van iedere dag en maak ik van iedere dag een leuke dag. Ook als je moet werken? Jazeker, helemaal als ik moet werken. En mijn collega's helpen me erbij. Er gaat niets boven lekker mountainbiken na een dag hard werken. Ik denkna over wat ik wil gaan doen, wat ik wil bereiken en wat ik uiteraard nog in mijn leven allemaal wil (doen). Ik heb wel een hele mooie droom. Ik zou heel graag Alpe d'Huez willen beklimmen voor KWF. Nu ik doe mountainbiken en daaruit blijkt dat ik het snel onder de knie krijg. (Hallo, op je 3e training al met 46 km p/u door de bossen razen) De trainer zag dat ik aardig wat reserves had ook. Daar waar meiden die deze sport al langer doen, het na 3 kwartier niet meer kunnen bijbenen, ga ik lekker door. Op een gegeven moment dacht ik dat ik achteraan zat, kom ik de bossen uit en zie ik 4 heren van mijn team. Ik dacht: waar is de rest? Schijnbaar allemaal voorbij gereden… Die training gaf mij zo'n goed gevoel. Ook was het een boost voor mijn zelfvertrouwen. People, ik heb kanker gehad en die chemo's hebben genoeg aanslagen gepleegd op mijn conditie, en dan nog zo kunnen mountainbiken. Nog ff doortrainen en ik doe mee aan de nationale kampioenschappen …Grapje… Maar zo'n vertrouwen krijg je dan weer. Voorlopig train ik niet mee met de groep. Ik heb nu een goede fysio (voor mijn knie) maar de behandelingen zijn op dinsdag- en donderdag avond, 9 weken lang. Maar daar zit goed nieuws aan vast. Ik mag naar alle waarschijnlijkheid weer voetballen. Joepie!! Men had eerst gezegd dat ik kraakbeenslijtahe in mijn knie had, maar de fysio heeft een rapport opgevraagd bij de radioloog. en nu blijkt dat ik alleen kraakbeenslijtage achter de knieschijf heb, oftewel Retropatellaire Chondopatie graad 2 (RPC). Morgen heb ik de eerste behandeling. Ben benieuwd. Maar dit was wel beter nieuws. Nu kan ik gewoon weer voetballen. Mijn team weet het nog niet, maar binnenkort wel. Dit was het ff voor vandaag. Maar mijn zelfvertrouwen blijft groeien!!

26 juli 2010 ( 2 years later) is a post from Maricja.

Tippy is a post from Maricja.

De vorige keer vertelde ik dat ik een MRI-scan zou krijgen van mijn knie. Met de uitslag ben ik zelf niet blij. Er was toen sprake van lichte beschadigingen aan mijn voorste kruisband en kraakbeenslijtage. Inmiddels is de kruisband geheeld, maar het gesleten kraakbeen komt niet meer terug. De oorzaak: jarenlang voetballen en de chemo’s toen ik ziek was. De beste optie: stoppen met voetballen. als ik door zou gaan zoals nu, gaat het kraakbeen snel slijten en is er kans dat ik over 10 xe0 15 jaar misschien een kunstknie moet hebben. 13 jaar lang heb ik plezier gehad in voetballen en ik zit nu bij een fijn en gezellig team, en nu moet ik stoppen… Ik heb toch nog vorige week nog 2 toernooitjes mee gedaan en bij 1 van deze toernooien ben ik door mijn team in de kantine in het zonnetje gezet. Dat was wel leuk. Maar het afscheid nemen van voetbal doet pijn. Maar niet getreurd, ik heb alweer een nieuwe sport gevonden. Dit mag ik wel doen, het is minder belastend voor mijn knie. Ik ben begonnen met mountainbiken. Leuke outfits en een vetgave mountainbike. Supervet gewoon. Dus ik kan gewoon blijven sporten. Ben vandaag weliswaar wel verbrand in de zon. Heb bijna 2 uur gefietst.

Dan heb ik verder ook mijn propedeuse behaald op het HBO. De certificaat mag ik binnenkort komen ophalen. Joepie!! Ik moest hier nog keihard voor leren omdat ik het laatste tentamen al 3 maal eerder gemaakt had. De 4e keer lukte het mij gelukkig wel. Een 5.5 was mijn cijfer en dat was precies genoeg. Ik had hem al eerder kunnen halen. Met een 5.3 was ik er de eerste keer al dichtbij, en achteraf gezien was het tentamen verkeerd beoordeeld. Maar omdat ik daar pas later achter kwam, kon men deze niet meer herbeoordelen.

Verder was ik vorige maand nog op controle geweest bij Dr. van Esser. Alles was in orde en tussenpozen tussen de controles is nu vergroot naar een half jaar. Ik hoef nu maar 2 keer per jaar te komen. 1x bij Dr. van Esser en 1x bij Dr. Poortmans. Ik was heel blij dat wederom alles weer goed is bij mij.

Dan was er ook nog een slechte periode. Begin maart werd er kanker gevonden bij mijn hond Tippy. Hij had 2 tumoren bij zijn prostaat en er kon niets meer aangedaan worden. Een operatie was te riskant. De kansen dat hij de operatie niet zou overleven was gewoon te groot. Hoe lang hij nog zou leven, bleef onbekend, maar hij was nog zo vrolijk en levendig, dat werd gedacht dat hij nog wel tijd bij ons zou blijven. Niets bleek minder waar. 3 weken later ging het mis. In de ochtend, nog voordat ik ging werken, heb ik hem nog uitgelaten. Hij was nog zo vrolijk en nieuwsgierig als altijd en zijn ontlasting en alles was gewoon nog goed. In de middag belde mijn moeder en vertelde dat Tippy bloed plaste. Ik maakte een afspraak met de dierenarts, waar ik die avond al mocht komen. Maar tegen de tijd dat ik thuis kwam van werk, kon hij al bijna niet meer lopen. Hij probeerde te drinken, maar kreeg niets doorgeslikt. Zo had hij koorts en zo was hij weer ijskoud. Bij de dierenarts kregen we te horen dat de kanker zich heel snel had verspreid en dat er geen remmen meer aan was. Het enige wat we konden doen, was hem uit zijn lijden verlossen. Ik had het niet meer. De rest van de avond had ik gehuild en de volgende ochtend moest ik gewoon ijs op mijn gezicht leggen, om mijn gezicht te slinken. Mijn collega’s wisten dat ik dik was met Tippy en troostten mij op werk. Later die week is Tippy gecremeerd en nu staat er een urntje met zijn as op mijn kamer. Hij mocht geen 15 worden, wat hij later in het jaar wel geworden zou zijn als hij nog leefde. Ik heb een foto van hem op een canvas-doek af laten drukken en ik heb een fotoalbum digitaal in elkaar gezet. En ik mis mijn vriendje/kindje nog iedere dag.

Met deze nare gebeurtenis, sluit ik nu af. Till we meet again!

23 mei 2010 is a post from Maricja.

16 oktober 2007: 1e echo, de dag die mij goed in het geheugen staat. Hier liet de arts die de echo uitvoerde al meteen weten dat er iets niet goed zat. En hoe hij het zei…..

19 oktober 2007: Uitslag echo en doorverwijziging naar Internist.

2 november 2007: 2e echo + punctie, bloedprikken en 1e CT-scan

20 november 2007: 1e diagnose; lymfeklierkanker

22 november 2007: Dr. van Esser,

22 november t/m 28 november 2007: diverse onderzoeken, zoals beenmergpunctie en biopsie (dagopname)

29 november 2007: Uiteindelijk diagnose; Hodgekin stadium 2A.

3 december 2007: Dr. van Esser, beslissing over studie en experiment.

4 december 2007: 1e ontmoeting Dr. Poortmans in Verbeeten Instituut Tilburg

5 december 2007: Introductie Oncologie

6 december 2007: 1e chemo

20 december 2007: 2e chemo

3 januari 2008: 3e chemo

17 januari 2008: 4e chemo

28 januari 2008: Tussentijdse CT-scan

29 januari 2008: Tussentijdse PET-scan

30 januari 2008: Goed nieuws!! Lymfeklieren achter bosrtbeen en rechterhals schoon, linkerhals nog minimale actieve kankercellen.

31 januari 2008: 5e chemo

14 februari 2008: 6e chemo

28 februari 2008: 7e chemo

13 maart 2008: 8e chemo

20 maart 2008: CT-scan

28 maart 2008: PET-scan

31 maart 2008: 1e bestraling in Verbeeten

1 april 2008: Uitstekend nieuws; Ik ben schoon!

23 april 2008: Laatste bestraling

Tijdsverloop is a post from Maricja.

Verder ligt het wat stil met het voetbal. Niet alleen vanwege het mooie witte weer (waar ik wel hoofdpijn van krijg, als ik er alleen maar naar kijk), maar ook vanwege mijn blessure. Ik heb volgende week een MRI-scan van mijn knie. Er worden 3 mogelijke blessures onderzocht: 1. Kruisband 2. Knieband 3. Minescus. Alledrie verschrikkelijke blessures voor voetballers. Maar ik ga misschien dan overwegen te stoppen met voetballen (als het een spierscheuring betreft) en dan ga ik lekker mountainbiken. (wel nadat ik genezen ben natuurlijk). Maar laat ik eerst de diagnose afwachten. Op moment gewoon ff rust houden met mijn knie. Ook nog tijdens carnaval. Maar hier komt de meevaller: Ik geef sowieso niet om carnaval, dus ik mis niets

Verder is het druk met school en met werken natuurlijk. De overwerk periode is begonnen. Ook heb ik inmiddels een babbeltje gehad met mijn accountmanager over mijn contract. Bij hem is het niet bekens dat er mensen OT-contracten krijgen en dat wanneer die uitgedeeld kunnen worden, dat ik dan met stip bovenaan sta. Het ligt dus misschien niet aan het feit dat ik ziek ben geweest, maar hij vertelde wel dat het wel bij sommige mensen in het achterhoofd kan zitten. Maar ik functioneer gewoon uitstekend en ik boek iedere maand veel vooruitgang. Verder heb ik ook een verhaal van mijn collega gehoord dat hij het voor mij had opgenomen, toen een andere collega aan het schelden was met het k-woord. Schijnbaar is hij erg kwaad op haar geworden en vertelde dat zij kon vertrekken als zij het woord nog 1 keer zou gebruiken. Doet mij deugd dat mensen het voormij opnemen. Ik was die dag zelf niet aanwezig, omdat ik op vrijdag’s altijd naar school ben. Het is ook gewoonweg vreselijk en laf dat mensen dit schijtwoord nodig hebben, om zich te kunnen uiten. Iedereen word dagelijks geconfronteerd dat kanker alles kapot maakt, wat je lief is. En toch schijnen mensen zich er niets van aan te trekken dat dit woord mensen pijn doet. Dat gaat er gewoon niet in bij die mensen. En dat snap ik ECHT GEWOON NIET! Echt niet. Ik kan me er wel kwaad over maken, maar daar heb ik alleen mezelf mee, dus dat doe ik maar niet.

13 februari 2010 is a post from Maricja.

Verder heeft ook de koopziekte toegeslagen bij mij. Ik shop erop los op het internet. Gelukkig geen gekke bedragen. Heb pas sinds gisteren echt superschattige pantoffels van Esprit gekocht. Zo leuk gewoon! Ik kom nu ook weinig mijn huis uit nu. ik ben echt hartstikke bang voor vuurwerk. Bij de geringste knal, ren ik gillend over straat. Hoezo bang voor vuurwerk???

Op mijn werk is ook mijn contract verlengd met een jaar. Is natuurlijk goed nieuws, al had ik eigenlijk gehoopt op een contract voor onbepaalde tijd. Gezien alle goede signalen die ik hoor. Kreeg te horen dat het te maken had met de crisis. Maar daar twijfel ik aan, eerlijk gezegd. We hebben daar weinig last van en de afgelopen maanden zijn er veel mensen aangenomen bij ons. Ook heb ik gehoord dat sommige mensen die er pas een paar maanden werken, al wel een onbepaalde tijd contract krijgen. Ben bang dat ze nog steeds bang zijn voor mij, vanwege mijn ziekte die ik gehad heb. Op 1 april ben ik 2 jaar schoon, maar men is volgens mij nog steeds bang voor het een en het ander. Ik wil er wel even met mijn baas over praten, ik heb liever dat men eerlijk zegt dat ze bang zijn dan dat de crisis als smoesje gebruikt wordt. Dat hadden ze tenslotte vorig jaar ook gezegd. En toen kon ik het ook begrijpen, ik zat tenslotte in mijn herstelperiode. Ik hou er wel een beetje rekening mee dat ze het misschien ook niet durven te zeggen, bang dat ze mijn gevoelens raken. Is lief, maar in zulke gevallen hoor ik liever de waarheid. Ik hecht heel veel waarde aan vertrouwen en eerlijkheid. Ik hoop niet dat het een brutale vraag is. Ik had het er met enkele collega’s over gehad en zij vonden het ook niet eerlijk en dat ik er volgens hen wel recht op heb. Aangezien ik altijd hard werk, altijd op tijd ben en nieuwe dingen snel oppak. Volgens de wet mag ik nog maar 1x een bepaalde contract krijgen, maar ik ga het toch proberen om het naar een onbepaalde tijd om te zetten. Het geeft mij meer zekerheid. En ik functioneer goed, uitstekend zelfs. Het zal wel iets vanuit de hogere hand zijn. Maar dan nog: waarom de xe9xe9n wel en de ander niet??

Maar goed, wordt vervolgd.

Verder wens ik iedereen een gelukkig maar vooral gezond 2010!!! Dikke kusjes

31 december 2009 is a post from Maricja.

2 weken geleden had ik een personeelsuitje met werk. Je kon kiezen uit verschillende activiteiten. Ik had gekozen voor mountainbiken en klimmen. Het klimmen ging niet zo goed. Mijn ringvinger is een paar weken geleden uit de kom geschoten met voetbal en was niet helemaal hersteld, dus dat ging helaas niet. Maar het mountainbiken was echt leuk. Ik dacht van te voren dat je gewoon rondjes ging rijden op een mountainbike en iedereen zijn eigen tempo kon pakken. Niet dus. We reden op een lang parcour dat naar mijn idee voor gevorderde moutainbikers was. 2 uur lang op een mountainbike door het bos. De ene bult nog hoger dan de ander en de ene kuil nog dieper dan de ander. Het was echt zo gaaf. Nu wil ik zelf een mountainbike gaan kopen. Maar ik moet daar even mee wachten, ik heb het nu vrij druk en heb weinig tijd voor een extra sport om te doen. Dus het moet later. Maar goed, even verder…. De dag daarna had ik wel een zere achterwerk. Ik kon niet fatsoenlijk voetballen. Dat was het enige wat niet leuk was na het mountainbiken. Hahaha

Ook heb ik mjn kamer een beetje verbouwd. Ik heb een nieuwe kast gekocht, waarin ik mijn boeken en mappen in kwijt kan. Zo heb ik wat meer ruimte op en in mijn bureau. Volgende week tentamens. Wanneer ik deze haal ben ik weer een stap dichter bij mijn propedeuse diploma. En die wil ik echt hebben. 1 tentamen is voor mijn propedeuse en de ander is voor het 2e jaar. Ben wel vanaf vrijdag vrij van werken, maar dat word lekker hard studeren nog van het weekend en volgende week.

Verder vind ik een jongen uit mijn klas heel leuk. Hij kan goed leren en hij ziet er nog leuk uit ook. Wel is hij ietwat verlegen, maar hij heeft een geweldige smaak als het op auto’s aankomt. Hij rijdt namelijk in een ……………..Tada een Toyota Aygo! Er zijn geen betere auto’s, mensen.

Ik wil jullie mijn nieuwe look niet onthouden, dus kijk even op mijn hyvesprofielfoto. Check www.maricja-no8.hyves.nl

Enne, see u next time!!

27 oktober 2009 is a post from Maricja.

Jeeeey Peepz, hier ben ik weer. De vorige keer had ik verteld dat ik weer op controle ging. En inmiddels ben ik weer geweest. Wederom mocht ik met 2 dikke duimen omhoog het ziekenhuis verlaten. Heerlijk dat gevoel. In oktober staat de controle bij Dr. van Esser en een controlescan te wachten. Het is te hopen dat ze me deze keer niet bebloed het ziekenhuis uit laten lopen

Inmiddels is het voetbalseizoen ook weer begonnen. Vandaag was de eerste bekerwedstrijd. Ondanks dat we slecht speelden, hebben we toch met 6-1 gewonnen. Vond het verder niet leuk dat ik op de bank mocht beginnen. Dat ben ik helemaal niet gewend. Hopelijk flikt de trainer mij dat geen 2e keer meer. Heb gelukkig wel de hele 2e helft mogen spelen maar ik eis hele wedstrijden.

Kreeg onlangs een bericht van een van mijn leedvermakers. Ze probeert weer contact te krijgen, maar ik heb geen zin om keer op keer teleurgesteld te worden of dat ze me weer laat vallen. Daar heb ik gewoon geen zin in. Tot op de dag van vandaag verafschuw ik zulke mensen. Mensen die zich vermaken met het leed van een ander. Natuurlijk bestaan de meeste vorm van vermaak uit het leed van anderen, maar ik heb deze in verschillende categorien verdeeld.

Volgens mij moeder ben ik harder geworden. Ik denk nu alleen maar aan de mensen waarvan ik weet dat ik op hen kan rekenen. De groep mensen die ik buitengesloten wil ik het liefst ook niet meer toelaten tot mijn kring. Wat wel leuk is, is dat er beetje bij beetje oud bekenden opduiken.

Ook school begint volgende week weer. Ik heb het eerste jaar op het HBO doorstaan, maar moet nog enkele dingen doen, voordat ik mijn propedeuse binnen heb. Deze kans wil ik in dit schooljaar benutten. O ja, ben over een paar dagen JARIG!!! Dan wordt ik 23. Officieel een volwassene dus!!!

30 augustus 2009 is a post from Maricja.

Ik merk wel dat ik nog steeds aan het veranderen ben. Wat ik al eerder liet weten is dat ik veel vrienden kwijt ben geraakt, waardoor ik minder snel iets ging ondernemen. Nu heb ik echt het s******t aan alle andere mensen en doe ik sommige activiteiten gewoon alleen. Neem nou afgelopen donderdag. Toen speelde mijn favo club NAC Breda tegen Gandzasar Kapan in de Europa League. Ik wilde al vaker en eerder naar de wedstrijden van mijn cluppiej gaan, maar niemand wilde mee. Simpelweg omdat ze niet om voetbal gaven, niet voor NAC zijn of ik ze uit mijn vriendenkring gegooid heb omdat het leedvermakers zijn. (Vermakers van mijn leed) Ben donderdag dus gewoon alleen gegaan. Trek een NAC-shirt aan en iedereen in het stadion gaat met je om alsof je er altijd bij bent. Leuk gewoon. En aangezien ik de kans klein acht dat Gatzand de 6-0 achterstand nog inhaalt, ga ik ook naar de volgende wedstrijd.

Mijn voetbalcarriere staat nu momenteel stil. Zomerstop!! Dus doe ik lekker skaten door Breda. Ik had het vorige week heel bont gemaakt om op nieuwe skeelers, 14 km te gaan skaten. Halverwege merkte ik al dat ik blaren op mijn blaren had, maarja je moet dan toch naar huis.

Overigens was mijn haar weer lekker lang aan het worden. Toen de kapster er vorige week was, is 5 cm afgeknipt en er zitten weer laagjes in. Op naar mijn oude kapsel!!! Het zit nu lekker vlot. Nu nog weer een beetje laten groeien en highlights erin en voilxe1…

De laatste tijd ben ik weer helemaal in de ban van……DRAGONBALL Z. Ben weliswaars 23, maar who cares. Het is eigenlijk begonnen toen ik een nieuwe spel voor mijn Nintendo Wii zocht en kwam een spel van Dragonball z tegen. Ik heb het altijd een vette serie gevonden, dus kocht ik em. In 1 week kreeg ik het voor elkaar om er 19 uur op door te brengen, terwijl ik ook nog 40 uur werkte, naar school ging en huiswerk had enne o ja, toen nog op zondag een toernooi had bij Sprundel. Hahaha En aagezien ik dit spel bijna uitgespeeld heb, ga ik binnenkort ook de 3e versie halen. Dat was de update voor deze keer. Till we meet again!!

21 juli 2009 is a post from Maricja.